Granice bez konfliktu porady guide 994

Asertywność brzmi ładnie, ale kiedy próbowałam ją wdrożyć, to pierwsze co poczułam, nie było „wspaniale, teraz będę spokojna”. Był raczej zimny stres w brzuchu, jakbym miała powiedzieć coś niebezpiecznego. I to jest ważne: jeśli przy asertywności czujesz lęk, nie jesteś „nieasertywny”. Jesteś człowiekiem, który do tej pory działał inaczej, czyli ustępował, wyjaśniał za dużo albo milczał. Ten poradnik jest praktyczny i krok po kroku, ale zaczynam od rzeczy, które rzadko s

Asertywność brzmi jak coś, co ma działać od razu, jak przełącznik w ścianie. U mnie to tak nie wyglądało. Pierwsze próby były pełne napięcia, a w głowie miałam jedną, powtarzaną myśl: „zaraz kogoś urazisz, zaraz przesadzisz, zaraz wyjdzie na to, że jesteś trudna”. Właśnie dlatego ten poradnik piszę w tonie, który nie udaje, że asertywność jest tylko miła i lekka. Ona bywa trudna. Czasem nawet przerażająca. I właśnie wtedy jest najważniejsza. Jeśli masz podobnie, to spoko

Asertywność brzmiała kiedyś dla mnie jak obietnica łatwego życia. Wystarczy jedna szczera rozmowa, jedno stanowcze zdanie, i nagle wszyscy przestaną mnie wykorzystywać. Tylko że w praktyce, kiedy przychodzi moment „teraz muszę powiedzieć nie”, w środku robi się cicho. Serce przyspiesza, gardło się zaciska, a w głowie zaczyna się przetarg na argumenty: może lepiej w ogóle nic nie mówić, może przesadzam, może ktoś się obrazi, może stracę sympatię. Ten lęk bywa częścią aser

Asertywność brzmi dla mnie jak coś między zimnym prysznicem a zjazdem na nartach bez sprawdzania trasy. Niby da się to opanować, ale w momencie, kiedy przychodzi prawdziwa rozmowa, w gardle robi się sucho. Serce przyspiesza. Człowiek nagle zaczyna szukać w głowie odpowiedzi, które brzmią mądrze i bezpiecznie. A potem pojawia się stres: „co jeśli wyjdę na sztywną?”, „co jeśli mnie znienawidzą?”, „co jeśli to popsuje relacje?”. Dlatego tak dobrze działa u mnie format e-bo

Są ludzie, którzy myślą, że asertywność to długie, spokojne rozmowy, najlepiej w wolny wieczór, z herbatą w ręku. U mnie zawsze było inaczej: asertywność przychodziła w momentach, kiedy miałam za mało czasu, za dużo obowiązków i w głowie lekki skowyt strachu, że znowu „odpuszczę” albo zgodzę się na coś, czego naprawdę nie chcę. Lęk nie znika wtedy od razu. On tylko dostaje plan działania. To jest, moim zdaniem, najlepszy powód, żeby sięgnąć po asertywność książka albo as

Social media potrafią działać jak lustro, w którym widzisz nie tylko siebie, ale i cudze emocje. I to w trybie natychmiastowym, bez hamulców. Kiedy zaczyna mi zbyt często „włączać się” strach, że ktoś mnie źle zrozumie albo że znów zrobię krok w tył, przypominam sobie jedno: asertywność w social mediach nie jest trybem „twardo i bez uczuć”. To raczej umiejętność powiedzenia czegoś jasno, zanim lęk zacznie prowadzić za rękę. Jest w tym coś podstępnego. W internecie łatwo

Gdy zaczynałam uczyć się asertywności, miałam wrażenie, że dokładam do rodziny kolejny problem. Nie chodzi o to, że nie rozumiałam swoich potrzeb. Chodziło o strach przed reakcją: że ktoś powie „jesteś nielojalna”, że zrobi się ciszej, że przestaną zapraszać, że znów usłyszę, jak bardzo „przesadzam”. Taki lęk bywa podstępny, bo potrafi udawać rozsądek. Mówi: lepiej nie odzywaj się, lepiej przeczekaj, jeszcze nie teraz. Asertywność w rodzinie nie jest jednak grzecznością